Ken je dat gevoel? Vier uur ’s ochtends gaat je mobiel. Whatsappje. “We zijn ‘r! Uit je nest luiwammes of een emmer water!”. Je was al wakker, koffie nét achter de kiezen en je werkt nog wat koppijn weg. Met 3 tassen aan je schouder doe je de voordeur op slot terwijl je je adem ziet uitblazen. Het is ijskoud.

“Môge!!” schreeuwen 4 man uit een veel te kleine Twingo. En jij moet er nog bij. Mét je gear. Achter de auto staan nog drie auto’s, volgepropt met tassen en slaperige oogjes.

We doen allemaal alsof we niet moe zijn, zingen, blèren, maken slechte grapjes en genieten van het uitzicht… een opkomende zon boven de mistige velden langs de snelweg. De radio speelt nét je favoriete plaatje. Het is perfect.

Je moet vier uur in de auto zitten maar het voelt alsof je écht uitgezonden wordt. Spannend, met je maatjes richting het verre. Het exotische en onbekende.

Na twee uur eindelijk de benen strekken voor het tankstation. De vogeltjes fluiten alweer, je neemt met z’n alle een bakske koffie en deelt iedereen mee hoe “fricking koud” het wel niet is. De rest is het met je eens en knikt haastig… terwijl ze hun koffie vasthebben met de handjes, verstopt in de mouwen.

Rond 8u kom je aan op het veld. Uitladen, omkleden en klaarmaken. Je bent klaar om er hard tegenaan te gaan…

De adrenaline op het veld zorgt al snel dat je klaarwakker bent en voor je het weet sprint je als de bliksem. Rennen, gieren en brullen.

Rond 5u ben je uitgeput en verheug je je alleen nog maar op de terugweg. Lekker slapen op de achterbank. En niet vergeten om de OVR (Over vermoeide rijder) nog extra te bedanken.

Er is niets praktisch aan verre skirms, maar het heeft een geweldige charme.

Airsoftvrienden uit Héél Nederland en ver daar buiten, jullie zijn allemaal welkom. En de koffie staat áltijd klaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

It's a replica!